Spinnenverdriet: verliefde spin

Dikke blauwe vogeltjes2

dikke blauwe vogeltjes vs krokodil (met geluid)

Spinnenverdriet

In het hoekje van de kamer zit meneer spin,

een klein zwart, met acht poten, harig ding.

Klevend aan het behang in een ijverig gesponnen net

doet hij even een dutje in zijn kauwgomdradenbed.

Maar eens buiten windstil en in het hart van de nacht

gaat hij hongerig op zoek, op kleine meisjesjacht.

Hij tikt met zijn pootje tegen het hout van het bed aan.

Trippelt op het donsdeken in het licht van de maan.

Het koperrode meisje, zich van geen enkel kwaad bewust,

droomt net van een betoverende prins die haar kust

wanneer spin daar potsierlijk aan komt wippen

en in het kuiltje van haar kin kruipt, vlak aan haar lippen.

Durft hij het de blos op haar wangen weg te zoenen?

Hij krijgt geen tijd, ze opent haar ogen, olijfgroene

en ziet daar meneer in het kuiltje van haar kin.

Ze veert recht en schreeuwt : Ooh mijn god, een spin!

Hij kijkt haar op zijn beurt zo verleidelijk mogelijk aan.

Zij wil hem met één liefdevolle oogopslag platslaan.

Hij verschuilt zich net op tijd achter het bloemetjesbehang.

Zij staat te dansen als een paniekerige orang-oetang.

Hij had gehoopt op het begin van een mooi liefdeslied

Zij had dit bijna omgevormd tot een bloederig rampgebied.

Dan is de rust weergekeerd en meneer spin laat een traan.

Is dit nu het droevige lot van zijn kleurloos bestaan?

Tot het einde van zijn dagen verliefd op dit mensenkind.

Waarom is het geen vrouwtjesspin die hij bemint?

Och, liever laat hij zich platslaan door deze meid

dan dat een vrouwelijke achtpoot zijn kop erafbijt.

Prinses op de erwt

De dikke blauwe vogeltjes vs Krokodil (part three)

De dikke blauwe vogeltjes vs Krokodil (part two)

De dikke blauwe vogeltjes vs Krokodil (part one)

Krokodil smakte: “Dikke blauwe vogeltjes, die lust ik wel….”

Moosemoose

 

Zoals je wel kan zien, is Moose een groen rendier. Dat is niet echt normaal voor een rendier. Zijn grootste droom was het rendierhulpje te worden van dé Kerstman. Maar je kan je wel voorstellen dat wanneer je vacht groen is, je als rendier niet echt geliefd bent bij kinderen. Kinderen waren zelfs bang voor hem en begonnen te huilen wanneer Moose dichter bij kwam om een aai over zijn kop te krijgen. Hij schreef, nu zo een jaar geleden, een brief naar de Kerstman, stopte die in zijn kerstsok aan de deur van de stal.

De dag van vandaag is Moose een gelukkig groen rendier. Hij vertoeft graag in de kinderkamer. Hij wordt elke dag geaaid en geknuffeld, mag mee op de grote zetel voor de televisie onder het warme deken van mama. Zijn brief aan de Kerstman heeft daar alles mee te maken. Als hij dan toch geen rendierhulp kon zijn, dan wenste hij graag een groen knuffelrendier te zijn. Want in knuffelland kan alles. Daar worden ook groene rendieren geaaid en geknuffeld.