minnekesspinsels

februari 28, 2009

Zon

Ingedeeld onder: gedicht — annemieke elst @ 11:37 pm

Wanneer de wereld stopt met draaien
en sprookjes slechts bestaan
op een wolk van beddesprei
wanneer moeder en kind
in elkanders schoot neerzitten
(voor het slapengaan nog een laatste verhaaltje),
dan pluk ik een bloem
om ze te laten verwelken.
Of beter,
dan pluk ik alle bloemen
en laat ze verwelken.

Nee echt.

Dan vang ik een bij
in het glas van mijn limonade
tot ze sterft van de eenzaamheid
(en de hitte).
Of beter,
dan vang ik alle bijen
en laat ze sterven
in het glas van mijn limonade.

Nee nu serieus oprecht
en echt heel erg gemeend.

Wanneer de wereld stopt met draaien
en sprookjes slechts bestaan
in een hemelrijk van pluche
en zwarte kraaltjes
wanneer moeder en kind
in elkanders schoot neerzitten
(voor het slapengaan nog een laatste verhaaltje),
dan…
dan…

dan blaas ik de zon uit.
(En ik blies.)

april 24, 2008

kraaien

Ingedeeld onder: tekening — annemieke elst @ 3:55 pm

april 17, 2008

Spinnenverdriet: verliefde spin

Ingedeeld onder: tekening, verhaal — annemieke elst @ 10:33 pm

april 13, 2008

Dikke blauwe vogeltjes2

Ingedeeld onder: tekening, verhaal — annemieke elst @ 10:20 am

april 9, 2008

dikke blauwe vogeltjes vs krokodil (met geluid)

Ingedeeld onder: verhaal — Tags: — annemieke elst @ 1:09 pm

april 1, 2008

Muzi A Zeny

Ingedeeld onder: tekening — annemieke elst @ 11:23 pm

Spinnenverdriet

Ingedeeld onder: verhaal — Tags: — annemieke elst @ 11:03 pm

In het hoekje van de kamer zit meneer spin,

een klein zwart, met acht poten, harig ding.

Klevend aan het behang in een ijverig gesponnen net

doet hij even een dutje in zijn kauwgomdradenbed.

Maar eens buiten windstil en in het hart van de nacht

gaat hij hongerig op zoek, op kleine meisjesjacht.

Hij tikt met zijn pootje tegen het hout van het bed aan.

Trippelt op het donsdeken in het licht van de maan.

Het koperrode meisje, zich van geen enkel kwaad bewust,

droomt net van een betoverende prins die haar kust

wanneer spin daar potsierlijk aan komt wippen

en in het kuiltje van haar kin kruipt, vlak aan haar lippen.

Durft hij het de blos op haar wangen weg te zoenen?

Hij krijgt geen tijd, ze opent haar ogen, olijfgroene

en ziet daar meneer in het kuiltje van haar kin.

Ze veert recht en schreeuwt : Ooh mijn god, een spin!

Hij kijkt haar op zijn beurt zo verleidelijk mogelijk aan.

Zij wil hem met één liefdevolle oogopslag platslaan.

Hij verschuilt zich net op tijd achter het bloemetjesbehang.

Zij staat te dansen als een paniekerige orang-oetang.

Hij had gehoopt op het begin van een mooi liefdeslied

Zij had dit bijna omgevormd tot een bloederig rampgebied.

Dan is de rust weergekeerd en meneer spin laat een traan.

Is dit nu het droevige lot van zijn kleurloos bestaan?

Tot het einde van zijn dagen verliefd op dit mensenkind.

Waarom is het geen vrouwtjesspin die hij bemint?

Och, liever laat hij zich platslaan door deze meid

dan dat een vrouwelijke achtpoot zijn kop erafbijt.

maart 10, 2008

spinnenverdriet: meneer spin

Ingedeeld onder: tekening — Tags:, — annemieke elst @ 11:49 pm

spinneke22.jpg

spinnenverdriet:koperrode meisje

Ingedeeld onder: tekening — Tags:, — annemieke elst @ 7:27 pm

koperrodemeisje_webl1.jpg

februari 14, 2008

Vroege lenterups

Ingedeeld onder: gedicht — Tags:, , — annemieke elst @ 12:35 am

Kronkelende lenterups,

een opgerold groen wormpje

op het nat van het bladgoud

geeft je een satijnen glans.

Fonkelende lenterups

knaagt aan het blad,

eet van mijn hart.

Kon ik je maar meenemen

en bewaren in een potje

onder mijn hoofdkussen.

Voor donkere dagen,

Voor dagen waarop ik de zon diep mis.

Mijn kronkelende fonkelende lenterups!

Helemaal alleen van mij…

 

Oudere Berichten »

Blog op Wordpress.com.